Pomoc państwa nie jest potrzebna. Już teraz masz prawo do „odfrankowienia” kredytu.

W powszechnej świadomości panuje przekonanie, że jedynym sposobem rozwiązania problemu „frankowiczów” jest nadzwyczajna pomoc ze strony państwa i podatników. W rzeczywistości wystarczy zwykły pozew sądowy. Wyroki sądowe z ostatnich lat oraz obowiązujące przepisy prawne dają wystarczającą podstawę do „odfrankowienia” kredytów na koszt banków, a nawet na unieważnienie całych umów kredytowych.

Po pierwsze:
KREDYTY „WE FRANKACH” W RZECZYWISTOŚCI NIE SĄ KREDYTAMI UDZIELONYMI W SZWAJCARSKIEJ WALUCIE, ALE KREDYTAMI ZŁOTÓWKOWYMI, Z TYM ŻE UZALEŻNIONYMI OD KURSU „FRANKA” (CHF) (WALORYZOWANYMI DO KURSU „FRANKA”).

„Kredyty we frankach w rzeczywistości są… kredytami w złotówkach”

„Uzależnienie kredytu od kursu „franka” wynika z zastosowanych w umowach mechanizmach waloryzacji kredytu do kursu CHF”

Po drugie:
WALORYZACJA KREDYTU DO KURSU „FRANKA” ZOSTAŁA OPARTA NA NIEDOZWOLONYCH POSTANOWIENIACH UMOWNYCH.
NIEDOZWOLONY CHARAKTER POSTANOWIEŃ WYNIKA Z:
1) ZASTRZEŻONEGO W TYCH POSTANOWIENIACH PRAWIE BANKU DO DOWOLNEGO DECYDOWANIA O KURSACH CHF, A TYM SAMYM PRAWIE DO KSZTAŁTOWANIA WYSOKOŚCI ZADŁUŻENIA KREDYTOWEGO W ODERWANIU OD CZYNNIKÓW RYNKOWYCH;
2) RAŻĄCO SPRZECZNYCH Z DOBRYMI OBYCZAJAMI DZIAŁANIAMI BANKU, POPRZEDZAJĄCYMI ZAWARCIE UMOWY KREDYTOWEJ

„Zgodnie z umową to bank decyduje o wysokości zobowiązań kredytowych, a nie kurs „franka”

Sądy już wielokrotnie potwierdziły, że postanowienia tworzące mechanizm indeksacji (waloryzacji) kredytu do kursu CHF są klauzulami niedozwolonymi.

„Postanowienia nakładające obowiązek spłaty kredytu w wysokości uzależnionej od kursu CHF mogą być uznane za niedozwolone również ze względu na praktyki banku poprzedzające zawarcie umowy kredytowej”

„Banki oferowały kredyt we frankach, a ostatecznie udzielały znacznie mniej korzystnego kredytu waloryzowanego do kursu CHF.”

„Czy „frankowicze” rzeczywiście świadomie podejmowali decyzję o zaciągnięciu kredytu „we frankach”?”

„W dużej części zaciągnięcie kredytu „we frankach” było efektem wykorzystania przez banki naiwności przyszłych kredytobiorców.”

Po trzecie:
NIEDOZWOLONY CHARAKTER POSTANOWIEŃ UMOWNYCH WALORYZUJĄCYCH KREDYT DO KURSU CHF OZNACZA, ŻE:

1) OD POCZĄTKU ZAWARCIA UMOWY NIE BYŁO PODSTAW DO WYLICZANIA ZADŁUŻENIA I RAT KREDYTOWYCH W OPARCIU O KURS CHF. KREDYT POWINIEN BYĆ TRAKTOWANY JAKO ZWYKŁY KREDYT ZŁOTÓWKOWY, ALE OPROCENTOWANY WG STOPY LIBOR;
2) BANK POWINIEN ZWRÓCIĆ KREDYTOBIORCOM BEZPODSTAWNIE DOKONANĄ PRZEZ NICH NADPŁATĘ (SUMĘ PIENIĘŻNĄ STANOWIĄCĄ RÓŻNICĘ MIĘDZY ZAPŁACONYMI DOTYCHCZAS RATAMI KREDYTOWYMI A RATAMI, KTÓRE FAKTYCZNIE POWINNY BYĆ UISZCZONE, MAJĄC NA UWADZE, ŻE KREDYT POWINIEN BYĆ OD POCZĄTKU TRAKTOWANY JAKO ZWYKŁY KREDYT ZŁOTÓWKOWY).

„Niedozwolony charakter postanowień określających sposób wyliczania zadłużenia i rat kredytowych w oparciu o kurs CHF oznacza „odfrankowienie” kredytu i obowiązek zwrotu przez bank bezpodstawnie nadpłaconej przez kredytobiorców sumy pieniężnej.”

Po czwarte:
CZĘŚĆ UMÓW KREDYTOWYCH ZOSTAŁA SPORZĄDZONA Z NARUSZENIEM BEZWZGLĘDNIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA I POWINNA ZOSTAĆ UNIEWAŻNIONA W CAŁOŚCI.

„Istnieją poważne podstawy prawne do unieważnienia umów o kredyty denominowane”
„Unieważnienie umowy kredytowej może oznaczać, że bank nie będzie miał możliwości odzyskania udzielonego kredytu.”


Reklamy